كه در مجامع كتب روائى مضبوط است از جمله حديثيكه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 9 ص 189 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن على بن الحسين باسنادش از بزنطى از مولانا ابى الحسن عليه السلام قال : سئلته عن محرم اصاب ارنبا او ثعلبا ؟ فقال : فى الارنب دم شاة . و در روايتى ديگر شاة را هم كفاره صيد ارنب قرار داده و هم ثعلب البته در آن تصريح به شاة نشده ولى بقرينه روايتى كه نقل نموديم مقصود روشن و واضح مىشود و آن روايت را صاحب وسائل ره در جلد مزبور ص 190 به اين شرح نقل نموده : محمد بن يعقوب از عده‌اى اصحاب از سهل از احمد بن محمد از على بن ابى حمزة از ابى بصير قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السلام عن رجل قتل ثعلبا ؟ قال : عليه دم ، قلت : فارنبا ، قال مثل ما فى الثعلب قوله : فمع العجز عنها يرجع الى الرواية العامه : ضمير در [ عنها ] به [ شاة ] عائد است . مترجم گويد : مقصود از روايات عامّه اخبارى استكه حكم وجوب شاة را متعرض شده و در آن تصريح شده باينكه بعد از عجز از اخراج آن بدلش چيست و مكلّف چه وظيفه‌اى دارد بدون اينكه مختصر به بابى دون باب ديگر باشد و از اينرو اسم ( عامه ) به آن اطلاق نموده‌اند . از جمله اين روايات حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل در